C.D.L. Bähler

Uit het "Gereformeerd Weekblad" van 7 mei 1960: EEN ZEER BEGEERDE DOMINEE Het is toch nog niet zo verkeerd, dat een predikant vier jaar in de gemeente moet zijn wil hij beroepbaar wezen. Vroeger bestond deze bepaling niet en dan bleef een dominee soms zeer kort op zijn standplaats. Trouwens, sommige kerkenraden gingen maar beroepen, al stond een predikant slechts kort in een gemeente. Zo werd ds. C.D.L. Bähler van Wemeldinge, die daar nog slechts enkele maanden stond, door de kerkenraad van Poortvliet beroepen in september 1856. Het lag min of meer voor de hand, zo lezen we in "Eilanden-Nieuws", dat genoemde predikant zou bedanken. Maar in Poortvliet heeft men hem wel zeer begeerd, want men beriep hem voor de tweede keer. Ook ditmaal vond ds. Bähler geen vrijmoedigheid om Wemeldinge te verlaten. Doch in Poortvliet huldigde men blijkbaar de stelling "driemaal is scheepsrecht" en alsof er geen andere predikanten geschikt waren om Poortvliet te dienen, werd ds. Bähler voor de derde maal beroepen. En tegen zoveel aandrang was de predikant niet bestond: "tot grote blijdschap" van Poortvliet en tot diep leedwezen van Wemeldinge nam ds. Bähler het beroep aan. Van verhuizen was hij niet bang, want, hoewel nog slechts 51 jaar oud, werd Poortvliet zijn negende gemeente; op sommige plaatsen had hij nog geen jaar gestaan! Voor de afscheidspreek van Wemeldinge had ds. Bähler een korte en krachtige tekst gekozen: "Vaartwel" (Hand. 15:29b). Op zondag 1 febr. 1857 is ds. Bähler bevestigd door ds. H. van Strien van Scherpenisse en deed zijn intrede met Hand. 16 vers 9: "En van Paulus werd in de nacht een gezicht gezien; daar was een Macedonisch man staande, die hem bad en zeide: Kom over in Macedonië en help ons." Helaas heeft Poortvliet niet lang van de zo vurig begeerde predikant mogen genieten. Na een kortstondige ziekte overleed ds. Bähler op 17 augustus 1857 op de leeftijd van 51 jaar. Ds. Bähler, die in 1806 was geboren, was om zijn trouw aan de gereformeerde prediking een zeer gezocht prediker. Hij diende de navolgende gemeenten: Elspeet (1833), Oosterwolde (1837), Aalst (1840), Heemse (1843), IJlst (1844), Ede (1845), Op- en Neder-Andel (1851), Wemeldinge (1856) en Poortvliet (1857). Wanneer men deze plaatsnamen leest dan valt het op, dat de meeste van deze gemeenten nog de gereformeerde prediking liefhebben. Er is nog niet zoveel veranderd in de kerk.